Draghi lepszy jak Salomon. Z pustego kasę rozdaje. Tylko brać )

Skorzystam  z komentarza Pana Marka Rogalskiego. Głównego analityka Domu Maklerskiego BOŚ „Zaczęło się o godz. 13:45. ECB zaskoczył rynki nie tyle cięciem stopy depozytowej o 10 pb. do -0,4 proc. (bo to było oczekiwane), ale obniżką dwóch pozostałych stóp (refinansowej o symboliczne 5 p.b. do równego zera), oraz stopy pożyczkowej, która jest odnośnikiem dla banków biorących środki z ECB na overnight o 5 p.b. do 0,25 proc. z 0,3 proc. Największa niespodzianka to zwiększenie miesięcznej skali programu QE aż o 20 mld EUR do 80 mld EUR i możliwość zakupów długu korporacyjnego, a także ogłoszenie planu przeprowadzenia aż 4 kolejnych aukcji tanich pożyczek dla banków T-LTRO trwających 4-lata, których oprocentowanie może być równe stopie depozytowej (!). Odpowiedź rynku była natychmiastowa – euro poszło mocno w dół, gdyż posunięcia ze strony ECB były mocniejsze, niż zakładano.”   ” Ogromną niespodziankę przyniosła konferencja prasowa – ECB ściął prognozy dla inflacji – w tym roku zaledwie 0,1 proc. wobec 1,0 proc. szacowanych w grudniu (!), a dojście do celu może w 2019 r. (na koniec 2018 r. prognozuje 1,8 proc.). Jednocześnie gorzej wypadły oczekiwania, co do wzrostu PKB, który ma w tym roku wynieść 1,4 proc. (wcześnie szacowano 1,7 proc.), a w przyszłym 1,7 proc. (poprzednio 1,9 proc.). Innymi słowy – dobre powody dla radykalnej decyzji o luzowaniu, chociaż inwestorzy zaczęli dostrzegać to, że rewizja dla inflacji na lata 2017-18 nie była już tak duża, co sugerowałoby, że ECB nie będzie zmuszony do kolejnych agresywnych ruchów. Jednocześnie Draghi zaznaczył, że bank centralny nie decyduje się na razie na wydłużenie programu QE poza marzec 2017 r. Kolejne słowa, były już ukłonem wobec…. sektora...